توضیحات
در دنیای پرتلاطم و در عین حال روبهرشد امروزی، صنعت گردشگری بهعنوان نسخهای شفابخش مطرح است. این صنعت، پس از نفت، مواد شیمیایی و خودروسازی، رتبۀ سوم تجارت جهانی را به خود اختصاص داده و در بخش خدمات، مقام نخست را از نظر درآمدزایی و اشتغالزایی داراست. اهمیت گردشگری بهواسطۀ تأثیرات اقتصادی، اجتماعی-فرهنگی، زیستمحیطی و حتی سیاسی آن، بهعنوان گزینهای کلیدی برای درآمدهای ارزی و اشتغال پایدار در بسیاری از کشورها شناخته میشود. رشد مداوم تعداد گردشگران بینالمللی که طبق گزارش سازمان جهانی گردشگری در سال ۲۰۱۹ به حدود ۱٫۴ میلیارد نفر رسید نشاندهندۀ توجه ویژۀ کشورها به این صنعت است.
در ایران نیز، در سالهای اخیر نگرشها به توسعۀ این صنعت مثبت و رو به رشد بوده است. باوجود این، همچنان موانع و مشکلاتی بر سر راه این صنعت در کشور وجود دارد. یکی از پیشنیازهای توسعۀ هر صنعتی، بهویژه گردشگری که صنعتی خدماتی و انسانمحور است، آموزش و توانمندسازی نیروی انسانی شاغل و موردنیاز این صنعت و بهطور کلی، ذینفعان آن، از ردههای مختلف مدیران دولتی و خصوصی است.
